พระเครื่องเอเซีย

������������������������-������������������������������

พระกริ่ง

ในหมวดนี้ ได้รวบรวมพระกริ่งทั้งพระกริ่งจีน, พระกริ่งไทย, พระกริ่งธิเบต, พระกริ่งเขมร มาเพื่อการศึกษาและสะสมของท่านผู้สนใจ (สามารถอ่านรายละเอียดเพิ่มเติมได้ในส่วนของบทความ)

พระกริ่ง คือจักรพรรดิแห่งพระหล่อโลหะ เป็นองค์แทนของพระไภษัชยคุรุพุทธเจ้า ตามความเชื่อของพุทธศาสนิกชนฝ่ายมหายาน ที่เชื่อกันว่า อานิสงส์ของการบูชาพระไภษัชยคุรุพุทธเจ้าดังนี้

"ผู้ใดก็ดี ได้บูชาพระองค์ด้วยความเคารพเลื่อมใสแล้ว ก็จักเจริญด้วย อายุ วรรณะ สุขะ พละ ปราศจากภัยบีฑา ไม่ฝันร้าย ศาสตราวุธ สัตว์ร้าย โจรภัย ยาพิษทั้งปวง ทำอันตรายมิได้"

ความ นับถือองค์พระไภษัชยคุรุพุทธเจ้า ได้เริ่มต้นจาก จีน ธิเบต และได้ถูกเผยแพร่ ผ่านมายังญี่ปุ่น เกาหลี ไทย เวียดนาม และ เขมร ตามเส้นทางการเผยแพร่พุทธศาสนานิกายมหายาน ในพุทธศตวรรษที่ ๑๗ ในรัชสมัยของพระเจ้าชัยวรมันที่ ๗ จึงได้เริ่มมีการสร้างพระกริ่งปทุมของเขมรขึ้น ซึ่งกรรมวิธีและพิธีการในการสร้างนั้น จัดเป็นการผสมผสานเอาสุดยอดแห่งศาสตร์และศิลป์ของไสยเวทย์ และพุทธาคมเข้าด้วยกัน โดยจะต้องเริ่มต้นจากการจัดเตรียมมวลสารโลหะที่จะต้องนำมาลงยันต์ ๑๐๘ และปถมัง ๑๔ นะ แล้วจึงนำมาหลอม แล้วรีดจึงนำมาลงยันต์ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ภายใต้ฤกษ์ยามที่ได้ถูกคำนวณไว้อย่างเคร่งครัด และยังต้องปั้นหุ่นและเตรียมเม็ดกริ่งในองค์พระ ซึ่งในกาลต่อมาเมื่อสืบทอดมาถึงท่านเจ้าประคุณสมเด็จพระสังฆราช (แพ) ท่านได้รับสั่งว่า "กริ่ง" มาจากคำบาลี "กึ กุสโล" แปลว่าดับสนิทถึงพระนิพพาน นั้นเอง เพื่อเป็น สัญลักษณ์ แห่งพุทธภาวะ อันมีคุณลักษณะ อนาทิ จึงได้ทำเป็นเม็ดโลหะกลมบรรจุไว้ภายใน เมื่อเขย่าองค์พระได้ยินเสียงกริ่ง ก็จะเป็นกุศโลบายให้เจริญจิตอันเป็นสมาธิให้เข้าถึงพระนิพพาน และ อีกนัยหนึ่งเมื่อได้ยินเสียงกริ่ง ก็เท่ากับได้สดับพระนามของพระองค์ เพื่อยังความสวัสดีให้กับผู้ได้ฟังเสียงนั้น

พระคาถามหาธารณี (บูชาพระกริ่ง) นะโม ภะคะวะเต ไภษัชยะคุรุ ไวฑูรยะประภาราชายะ ตะถาคะตะยาระทะเต สัมยาสัม พุทธายะ โอมไภเษชเย ไภเษชยะ สะมุรคะเต สวาหะ

แสดง 1-12 จาก 57 รายการ